
Lyndsey: “Ik was blij dat ik op de valreep de eerste vrouw op de tandem wist te strikken. Helaas ook de laatste omdat ik Impuls weldra ga verlaten. Bij het vertrek van de rit, maakte ik dit bekend aan de redactie van de Anselbode. Ik zag de teleurstelling in de ogen van de redacteur en dat was wederzijds. Leuk samengewerkt met het ‘Klankbord van Egelze.”
Buiten het feit dat Maril Wijmenga als eerste vrouw deelnam, fietste zij ook als eerste de Bossen op. Maril, geboren en getogen op de Bossen, wist daarentegen op ‘slinkse’ wijze de beruchte ‘kuitenbijter’ de Marialaan te vermijden. Lyndsey: “Maril liet me de Bossen zien en maakte mij erop attent dat de Bossen verdeeld was in de ‘Onder- en bovenbossen’ met de gezonde rivaliteit die hieraan verbonden was. Ze liet me haar ouderlijk huis zien aan het Mgr. Nolensplein zien en vertelde dat in haar jeugdjaren het hier ophield met de huizenbouw. Alles veld waar zij als jong meisje, als was zij in het ‘Walhalla’ kon struinen. Ook alle snoepwinkeltjes (kruidenier) van weleer liet ze me zien, de speeltuin alles in tijden dat je nog een hele zak snoep voor een ‘duppie’ kon krijgen.”
Maril probeert haar ervaringen over te brengen op haar kleindochter Jesney door veel met haar de natuur in te trekken. Het ritje eindigde met een persoonlijke anekdote van Maril: “Als klein meisje fietste ik ooit de Maria naar beneden toen ik opeens het losgeschoten stuur in mijn handen had. Gelukkig is het goed afgelopen, behoudens wat schrammetjes.”
Lyndsey: “Ik moest wel even slikken toen wij bij de terugreis ook de Marialaan naar beneden reden, maar dat kwam deze keer helemaal goed.”
Lyndsey sluit af met een persoonlijk dankjewel naar alle fietsende deelnemers toe: “Al deze mensen hebben mij ‘hun’ Egelze laten zien en mij doen concluderen dat Egelze een rijk verenigingsleven